Omamy słuchowe w nerwicy – jak rozpoznać?

psychologia

Written by:

Nerwica lękowa to zespół zaburzeń, który destabilizuje funkcjonowanie danej osoby i wprowadza w jej codzienność pewne ograniczenia. Bardzo często, w skrajnych przypadkach życie chorej osoby sprowadza się do zamknięcia w domu i wsłuchiwania się w sygnały płynące z własnego organizmu i zadręczanie się myślami. Właściwie nerwica lękowa to tak naprawdę bycie więźniem we własnym ciele z ciągłym uczuciem lęku, przerażenia i zmartwienia, że wydarzy się coś złego. Choroba ta potrafi nie tylko przysporzyć problemów, ale także zniszczyć życie, a walka z nią jest długa i trudna, ale na pewno warta swojej ceny, której wynikiem jest poprawa twojego zdrowia.

Niestety somatyczne objawy nerwicy lękowej często mylone są z innymi chorobami. To sprawia, że nerwica lękowa jest jedną z najtrudniejszych do zdiagnozowania nerwic. Istotą tej choroby jest powstanie samonapędzającego się mechanizmu, tak zwanego błędnego koła, w którym stany lękowe wywołują niepokojące reakcje somatyczne i psychotyczne organizmu. To prowadzi do napędzania jeszcze większych omamów lękowych. Pacjent czuje ciągły strach, o swoje zdrowie i życie.
Neurotyczna osoba reaguje zbyt przesadnie w przypadku określonej sytuacji, a reakcja ta nie jest proporcjonalna do tego, czego wymaga sytuacja. Niestety nerwicę lękową ciężko jest zdiagnozować. Ponadto nadal jej przyczyny są nieznane. Może być spowodowana zarówno jednym czynnikiem, jak i kombinacją różnych czynników, na przykład nierównowagą genetyczną, biochemiczną i doświadczeniem życiowym.

Psychologia określa, że typowe zaburzenia lękowe obejmują zespół lęku napadowego, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, fobie, zaburzenia lęku społecznego i zespół stresu pourazowego. Oczywiście objawy mogą być zarówno fizyczne, jak i psychiczne. Pierwszym objawem jest irracjonalny i nieuzasadniony strach przed tym, że wydarzy się coś złego. Niektóre objawy natomiast to apatia, trudności z koncentracją, drażliwość. Do objawów fizycznych należą: suchość jamy ustnej i gardła, szybki oddech, zwiększone tętno, kołatanie serca, drżenie rąk i nóg, drganie mięśni, pocenie, uczucie chłodu, zawroty głowy i uczucie pustki w głowie, nudności, nadkwaśność, bezsenność lub nadmierne spanie, zmęczenie i pozbawienie energii, nadmierny lub ograniczony popęd seksualny.

Omamy słuchowe w nerwicy przyczyny

Nerwica lękowa obejmuje wiele rodzajów zaburzeń, a zatem opcje jej leczenia zależą od rodzaju zaburzenia. Zwykle terapia jest stosowana w połączeniu z lekami. Bez dostępu do terapii pacjent nie ma szans na wyleczenie z nerwicy. Lekami mogą być różne rodzaje leków przeciwdepresyjnych oraz leki przeciwpsychotyczne i benzodiazepiny.

Nerwicy często towarzyszą omamy słuchowe. Są to dźwięki proste lub złożone, często jest to grupa osób i dialogi komentujące zachowanie chorego oraz głos chorej osoby, które mogą trwać od kilku minut, a nawet do kilku godzin. W przypadku nerwicy oraz omamów słuchowych zawsze należy skonsultować się z lekarzem specjalistą. Jeśli jesteś ciekawy, czym dokładnie są omamy słuchowe i wzrokowe, to warto czytać wszystko, co jest związane z tą dolegliwością, wszelkie porady z dobrych źródeł i strony internetowe pozwolą odpowiedzieć na twoje pytania i będą doskonałym źródłem wiedzy. Treść wielu z nich jest bardzo przystępna i ciekawa.

Omamy słuchowe w nerwicy objawy

Omamy słuchowe mogą być zarówno pojedynczymi dźwiękami, jak i w pełni ukształtowanymi głosami. Głosy mogą się powtarzać, może to być także więcej niż jeden głos, który w głowie chorej osoby mówi do chorego lub o chorym. Zapamiętaj jednak, że halucynacje słuchowe należy wyraźnie odróżnić od własnych myśli.

Podczas nerwicy bardzo często dochodzi do nasilenia wrażliwości słuchowej i halucynacji słuchowych. Bardzo często słyszy się bardzo ciche dźwięki, które mogą dobiegać z bardzo daleka, na przykład bicie własnego serca, czy szum przepływającej krwi i oddechu. Lęki nerwicowe mogą powodować szumy w uszach, które utrudniają skoncentrowanie się na tym, co dzieje się wokół. Szumy rozpraszają, przytłaczają i zagłuszają dźwięki z otoczenia.

Omamy słuchowe to krótkie i jednorazowe dźwięki lub dźwięki trwające dłużej, które są bardziej złożone. Często są to trzaski, krzyki, słowa lub muzyka. Omamy słuchowe to bardzo realistyczne doznania, które sprawiają, że bardzo często nie wiadomo, czy usłyszany dźwięk był tylko złudzeniem. Omamy słuchowe to dolegliwość bardzo często występująca w psychiatrii. Osoba doświadczająca omamów może także słyszeć własne myśli, słowa wypowiadane bezpośrednio do niej, a nawet słowa osób trzecich, które o niej rozmawiają. Wyróżnia się także omamy imperatywne, które zaliczają się do halucynacji słuchowych. Chory słyszy głosy, które namawiają go do zrobienia czegoś; są to omamy nakazujące lub rozkazujące. Zdarza się, że tym stanem tłumaczą się osoby, które popełniły jakieś przestępstwo. Omamy są zjawiskami patologicznymi, występują w schizofrenii, psychozach na tle organicznym i  zaburzeniach świadomości. W chorobach afektywnych zdarzają się rzadziej i raczej dotyczą ciężkich postaci manii i depresji. W diagnostyce chorób takich jak schizofrenia omamy, czyli pseudohalucynacje polegają na wrażeniu, że w obrębie własnej psychiki ktoś nasyła lub zabiera myśli, natomiast własne myśli stają się ugłośnione lub powtarzają się jak echo. Niestety lekarze nadal nie znają dokładnych przyczyn omamów słuchowych w nerwicy.

Bywa tak, że omamy mogą wiązać się z ostrym okresem choroby, a po zakończeniu choroby, która wiąże się zwykle z leczeniem farmakologicznym, mogą ustąpić bez żadnego śladu. Jednak bywa też tak, że omamy mogą mieć charakter przewlekły i utrzymywać się przez okres wielu lat. Niekiedy omamy mogą pojawiać się pod wpływem silnych przeżyć i mogą dotknąć również zdrowe osoby. Są to na przykład omamy o treści życzeniowej, w której do chorej osoby przemawia zmarła osoba, którą czasem może nawet zobaczyć. W tym przypadku mamy do czynienia z pograniczem normy i patologii.

Omamy słuchowe są charakterystyczne dla schizofrenii paranoidalnej. Chory słyszy szelesty, stukot, głosy przemawiające w konkretnym języku, czasem wyimaginowanym. Jeśli taka osoba słyszy własne myśli, zanim zostaną zwerbalizowane, są to omamy w pierwszej osobie. Jeśli głosy to tzw. głosy z zewnątrz i wydają jakieś polecenia, są to omamy w drugiej osobie. Natomiast jeżeli głosy „rozmawiają” między sobą na temat chorego, to są to omamy wypowiadane w trzeciej osobie.

Omamy słuchowe w nerwicy jak rozpoznać

Omamy słuchowe w nerwicy w nocy

Wspólną cechą doświadczanych przez znerwicowane osoby cierpiące na halucynacje wrażeń zmysłowych jest brak realnego bodźca działającego na zmysł. Ponadto taka osoba może również doświadczać omamów rzekomych, czyli pseudohalucynacji. Są to nieprawidłowe doznania, które, tak jak omamy, powstają bez bodźców zewnętrznych, jednak cierpiąca na nie osoba umiejscawia je we wnętrzu swojego ciała. Przyjmują one postać pseudohalucynacji słownych, które dana osoba określa jako głosy w głowie. Omamy występują również u zdrowych osób. Na przykład halucynacje w czasie wybudzania się, czyli omamy hipnopompiczne lub omamy w czasie zasypiania, czyli omamy hipnagogiczne, nazywane omamami przysennymi. Takie omamy przyjmują zazwyczaj charakter omamów wzrokowych lub słuchowych i przypominają raczej marzenia senne, jednak są o wiele bardziej intensywne.

Złudzenia słuchowe w nerwicy

Bardzo częstym złudzeniem słuchowym, które dotyczy również zdrowych ludzi, jest wrażenie, że słyszy się sygnał dzwonka telefonu. Sygnał dzwonka jest rodzajem fantomu. Winę za to zjawisko może ponosić bardzo hałaśliwe otoczenie i strach przed nieusłyszeniem dzwoniącego telefonu, a w związku z tym strach i stres związany z oczekiwaniem na ważną wiadomość sprawia, że słyszymy coś, czego nie ma. Jednak złudzenia słuchowe to nie wina uszu. Współwinne są również oczy, więc jeśli w przypadku obu zmysłów rejestrujących niejednoznaczne informacje, ludzki mózg dąży do uzyskania zrozumiałego rezultatu, to mamy do czynienia z tzw. efektem McGurka: czyli słyszeniem oczami. Jak to wyjaśnić? Po prostu to na co patrzymy, w dużym stopniu wpływa na to, co słyszymy. W przypadku osób cierpiących na nerwicę omamy słuchowe mają inny poziom, przybierają na sile i występują znacznie częściej niż u zdrowych osób. Zdarza się, że złudzenia słuchowe w nerwicy przybierają dźwięk zgrzytania drzwi, pomimo że dźwięk ten nie występuje w rzeczywistości.

Omamy węchowe nerwica

Prawidłowo funkcjonujący zmysł węchu może nie tylko ułatwić nam życie codzienne (to dzięki niemu jesteśmy zdolni dobierać świeże i dobre pokarmy), ma także ważny udział w percepcji wrażeń smakowych oraz przynosi estetyczne i przyjemne doznania zapachowe, ale także ostrzega nas o niebezpieczeństwie, takim jak dym, czy ulatniający się trujący gaz. W dodatku bierze udział w wydzielaniu śliny i soku żołądkowego. Zmysł węchu jest także źródłem przeżyć, emocji oraz zachowań seksualnych.

Upośledzenie tego zmysłu może przybrać postać osłabienia powonienia, czyli tak zwaną hiposmię lub całkowity brak węchu, czyli anosmię. Niekiedy występuje również nieprawidłowe odczuwanie zapachów, czyli parosmia. Zaburzenia węchu wynikają z bardzo długiej drogi nerwowej od receptora węchowego do ośrodka korowego w mózgu, który jest odpowiedzialny za analizowanie zapachu. Nieprawidłowe odczuwanie zapachów może występować w depresji. Natomiast w schizofrenii i w nerwicy pojawiają się omamy węchowe, które najczęściej występują w postaci bardzo nieprzyjemnych woni. 

Omamy węchowe są postrzegane jako nienormalne zapachy, zwykle nieprzyjemne, które w rzeczywistości nie występują w środowisku fizycznym. Ich obecność jest niepokojąca i powoduje zakłócenie normalnego trybu życia. Zapachy mogą mieć charakter chemiczny lub mogą mieć zapach zepsucia i pleśni. Wśród chemicznych zapachów mogą być słone lub spalone, metaliczne, gorzkie lub trudne do opisania. Rzadko wykazują słodki charakter. Wśród zgniłych zapachów – prawie zawsze są kałowe. Czasami te halucynacje są mieszane – chemiczne i zgniłe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *